รอยเปื้อน
posted on 20 Sep 2008 16:09 by nics-gallery in memorylane
อดีต
ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม มีหนังสือประมวลกฏหมายเล่มใหญ่ซุกแนบอก
ฉันพลันเหลือบเห็นรอยเปื้อนดวงเล็กๆตรงสันหนังสือเล่มนั้น
มันอาจเป็นรอยน้ำหมึกปากกา หรือ รอยอะไรสักอย่าง
ที่คาดว่าคงไม่มีใครตั้งใจจะแต่งแต้มให้เป็นดังที่เห็น
สายฝน ที่กระหน่ำลงมา ทำให้เขาต้องกระชับหนังสือในมือ...
กันไม่ให้หยดน้ำ ทำลายตำราศักดิ์สิทธิ์ที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใด ณ เวลานั้น
ฉันเฝ้ามอง และอดไม่ได้ ที่จะหยิบยื่นร่มไปให้......ทั้งที่เราอยู่ในฐานะคนแปลกหน้า
เขายิ้มรับ...พูดปฏิเสธสองสามคำ แต่ท้ายที่สุดสายฝนที่ไม่มีทีท่าว่าจะปราณี
ก็ทำให้เขาต้องจำยอมคว้าร่มของฉัน
................ออกเดินไปสู่จุดหมาย
ปัจจุบัน
ชายท่าทางภูมิฐานในโทรทัศน์คนนั้น สลัดภาพนักศึกษาหนุ่มเมื่อวันวานไปเสียหมดสิ้น
ในมือเขาถือแฟ้มเอกสารสองสามเล่ม...เบื้องหลังคือชายแก่ๆที่คอยกางร่มให้
แน่นอน....ร่มคันนั้น ไม่ใช่ร่มลายดอกไม้ ลายต้นหญ้าของฉัน ที่เขาเคยถือเดินจากไป
ทว่ามันเป็นร่มสีสด สกรีนโลโก้ของพรรคการเมืองชื่อดังเอาไว้เด่นชัด
ผู้ประกาศข่าวรายงานเสียงหนักแน่น ถึงคดีความต่างๆที่เป็นเหตุให้เขาต้องเดินทางมาศาลในวันนี้
ฉันนึกอยากจะเปลี่ยนช่อง หากแต่รู้ดีว่า ทุกช่องย่อมรายงานข่าวนี้เช่นเดียวกัน
ระหว่างนั้น.......ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางตั้งคำถามในใจ
"สิ่งที่เขาหวงแหน มันไม่มีค่าแล้วหรือ?"
อนาคต
ฉันไม่รู้ว่าที่สันของหนังสือประมวลกฏหมายเล่มนั้น มันเปรอะเปื้อนอะไรกันแน่
รอยน้ำหมึก หยดเลือด หรือคราบน้ำตา
รู้เพียงว่า
อยากให้เขาเอาร่มมาคืน!!!
เพื่อฉันจะได้ถามในสิ่งที่อยากรู้....ว่า
"วันนี้ สิ่งที่คุณหวงแหน มันคืออะไร"
edit @ 20 Sep 2008 23:40:13 by NICs Gallery