เมื่อไปโรงหนัง ซื้อตั๋วเข้าไปดูหนังสักเรื่องที่คาดหวังเอาไว้สูงมากว่าจะต้องคุ้มค่ากับเงินที่เสียไป และคุ้มค่ากับความรำคาญใจจากการที่ต้องนั่งชมโฆษณาอีกราวครึ่งชั่วโมง...เคยภาวนาในใจหรือไม่ว่า ขออย่าให้มีสิ่งใดมาขัดขวางความสุขในช่วงเวลาสั้นๆนี้เลย

                คงต้องยอมรับว่าฉันคนหนึ่งล่ะที่คิดเสมอว่า นับแต่ฉันหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้เป็นต้นไปขออย่าได้มีใครปล่อยให้เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาเชียว อย่าได้มีใครสักคนพูดคุยหรือหัวเราะเสียงดัง กระตุ้นต่อมให้ต้องรู้สึกหงุดหงิดเป็นอันขาด

 

                จากประสบการณ์ที่ไปดูหนังในโรงหนังอยู่หลายครั้งหลายครา ต้องให้ต้องยอมรับตามความเป็นจริงอีกครั้งว่า ไม่มีเลยสักครั้งที่ไม่มีคนคุยโทรศัพท์ในโรงหนัง...ไม่มีเลยสักครั้งที่โรงทั้งโรงปราศจากเสียงผู้ชม มีแต่แข่งกันพูดกับพระเอกนางเอกในจอจนบางครั้ง หลายคนที่อยู่ในอารมณ์เดียวกับฉันต้องถอนหายใจออกมาดังๆ ด้วยหวังปรามพฤติกรรมไม่พึงประสงค์เหล่านั้นอยู่ในที

 

จะสำเร็จหรือ?

 

                ไม่มีทาง! ไม่ว่าใครจะส่งเสียงกระแอมกระไอห้ามด้วยซุ่มเสียงน่ากลัวแค่ไหน ในโรงหนังก็ยังคงมีเรื่องชวนปลงแบบนี้เกิดขึ้นอยู่วันยังค่ำ...เพราะสำหรับผู้ไร้มารยาทบางคนมันกลายเป็นธรรมเนียมยอดแย่ที่ต้องถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดไปเสียแล้ว ใครที่ไม่ชินก็ต้องหงุดหงิดไปตามเรื่อง ส่วนใครที่เริ่มชินกันแล้ว ก็ได้แต่นั่งทำใจ ถือเป็นการฝึกความอดทนอีกรูปแบบหนึ่งไปในตัว

 

ทั้งนี้และทั้งนั้นใครเลยจะเชื่อว่านอกจากพฤติกรรมประเภทที่ทำให้รู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจดังที่กล่าวไปแล้วในข้างต้น ยังมีพฤติกรรมใหม่ๆที่ฉันขอนิยามด้วยคำว่า "น่ารังเกียจ" เพิ่มเข้ามาอีก

 

                พฤติกรรมดังกล่าวก็คือ การไม่ยืนตรงทำความเคารพเมื่อเปิดเพลงสรรเสริญพระบารมี หลายคนอาจคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร นั่นเป็นเรื่องของความคิดเห็นที่อาจแตกต่างกันได้ ขึ้นอยู่กับเหตุผลของแต่ละคนแต่สำหรับฉัน...ถือว่านี่คือพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง

 

                ฉันจะไม่ติดใจอะไรนัก หากไม่ใช่เพราะเพิ่งประสบพบเจอพฤติกรรมนี้ด้วยตัวเอง!

 

                ขณะที่กำลังยืนทำความเคารพองค์พระมหากษัตริย์ผ่านเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมีเช่นเดียวกับบุคคลอื่นๆอยู่นั้น ฉันบังเอิญเหลือบไปเห็นคนๆหนึ่งนั่งกินขนมอย่างสบายอารมณ์ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ภาพที่เห็นทำให้ฉันรู้สึกสมเพชแกมประหลาดใจ...ทำไมเขาไม่ทำเหมือนคนอื่น(ฟะ)

 

                 ในใจพาลคิดไปว่า บางทีที่เขาทำตัวผ่าเหล่าเช่นนี้ อาจเป็นเพราะเขาเป็นคนด่างด้าวที่เข้ามาขออาศัยแผ่นดินไทยอยู่ไปวันๆ เลยไม่รู้ว่าต้องทำอะไร รวมถึงไม่เข้าใจว่าสิ่งที่คนอื่นๆกำลังทำอยู่นั้นทำไปเพื่ออะไร

 

หรืออาจเป็นเพราะเขาตาบอด กระทั่งอ่านหนังสือไม่ออก จึงทำเหมือนคนทั่วไปไม่ได้ ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรตรงไหน...ที่กล่าวมาไม่ได้เป็นการประชด เพียงแต่คิดเพื่อจะได้ไม่ต้องใส่ใจเรื่องคนอื่นจนเกินควรก็เท่านั้น

 

                อย่างไรก็ตาม พอเอาเข้าจริงๆ ก็อดไม่ได้...ผ่านไปเกือบสามชั่วโมง หนังจบแล้ว ฉันก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าคนคนนั้นคือใคร ให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อต่อมอยากรู้มันยังกระดิกอยู่เลย...ใช่เพียงฉันคนเดียว คนอื่นๆที่ร่วมดูหนังด้วยกันมาก็อยากรู้เช่นเดียวกัน

 

                แต่พอได้เห็นหน้าชัดๆ กลับรู้สึกตกใจน้อยที่ได้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนต่างด้าว ไม่ใช่คนตาบอด อย่างที่คิดไว้

 

                แม้ไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนาม แต่ก็พอรู้ว่าเขาเป็นคนไทยสายตาดีคนหนึ่ง และคาดว่าอ่านออกเขียนได้ เพราะกำลังสวมเสื้อมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง... และแน่นอนว่าเป็นมหาวิทยาลัยในประเทศไทยนี่แหละ เชื่อว่าถ้าหลายคนได้เห็นตราสัญลักษณ์ตรงหน้าอกด้านซ้ายแล้วต้องร้องอ๋อออกมาพร้อมกันเดี๋ยวนั้น

 

                ทั้งหมดนี้ทำให้ฉันอดรู้สึกสลดใจไม่ได้...รู้สึกสลดใจที่ประเทศไทยยังมีคนบางกลุ่มที่เกิดและอาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินไทยมาแต่เล็กแต่น้อย อีกทั้งยังร่ำเรียนในสถาบันการศึกษาของไทยจนบางคนสามารถไปพูดจา เบ่งกับคนอื่นได้ทั่วบ้านทั่วเมืองว่าตนฉลาด มีความรู้คับสมอง...

 

                หากแต่ชอบทำตัวผ่าเหล่าผ่ากอ ไม่รู้(หรืออาจแกล้งทำเป็นไม่รู้) ไม่เข้าใจเสียที...ว่าอะไรคือสิ่งที่ประชาชนคนไทยควรกระทำ!

 

 

ปวีณา บุญประดิษฐ์

20 พฤศจิกายน 2552

               

               

               

edit @ 25 Nov 2009 03:12:21 by NICs Gallery

Comment

Comment:

Tweet

ไม่ควรอ่ะครับ อย่าเอามาใส่ใจเลย ให้เขาสำเหนียกเองดีกว่า

#9 By Untitled_666 on 2010-07-04 02:03

Hot!

#8 By โลกมืด on 2009-11-21 13:11

ไม่ชอบสุดๆ ไปเลย พวกเนี้ย รับไม่ได้tongue
พวกไม่มีสำนึก...

#6 By wesong on 2009-11-21 08:23

น่าสลดใจครับ เพื่อนเราก็เคยเขียนเรื่องการยืนตรงในเพลงสรรเสริญพระบารมีเอาไว้เหมือนกัน
เคยเจออยู่ครั้งหนึ่ง รู้สึกแย่อยากจะเข้าไปกระโดดถีบเข้าให้อย่างจัง น่าสงสารคนแบบนั้นครับsad smile

#5 By แทณนี่แหละ on 2009-11-21 06:19

อะไรๆก็เหอะเจอปวดท้องอย่างเดียวผมเลยเลิกดูหนัง
ในโรงกันเลยทีเดียวsad smile

#4 By XEGXEF on 2009-11-21 01:27

น่าเศร้าระครับที่ไม่ยืนตรงเคารพในโรงหนัง อยากบอกว่าผมอยู่ภูเก็ต เข้าโรงหนังที ชาวต่างชาติเยอะแยะ เค้ายังยืนตรงทำความเคารพกันเลย แล้วมันเป็นใครกัน คนไทยรึเปล่า

#3 By Clepsydra:: on 2009-11-21 01:16

อืม....

ไอ้พวกพฤติกรรมแบบนี้ จะหันไปว่า ก็ไม่ได้อีก ไม่มีหลักฐาน

เป็นอะไรที่น่ารำคาญ และน่ารังเกียจที่สุด

ก็เลยเลือกที่จะเข้าไปดูเฉพาะเรื่องที่สนใจจริงๆ

นอกนั้นก็รอ ซีดี เอา

เค้าว่ากันว่า..สันดารเปลี่ยนยาก [ไม่หยาบไปใช่มั้ยค่ะ]

#2 By ~*-Castle Shop-*~ on 2009-11-21 00:59

น่าเห็นใจครับ

#1 By Just In Time on 2009-11-21 00:52