NICs Gallery

อดีต

ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม มีหนังสือประมวลกฏหมายเล่มใหญ่ซุกแนบอก

ฉันพลันเหลือบเห็นรอยเปื้อนดวงเล็กๆตรงสันหนังสือเล่มนั้น

มันอาจเป็นรอยน้ำหมึกปากกา หรือ รอยอะไรสักอย่าง

ที่คาดว่าคงไม่มีใครตั้งใจจะแต่งแต้มให้เป็นดังที่เห็น

สายฝน ที่กระหน่ำลงมา ทำให้เขาต้องกระชับหนังสือในมือ...

กันไม่ให้หยดน้ำ ทำลายตำราศักดิ์สิทธิ์ที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใด ณ เวลานั้น

ฉันเฝ้ามอง และอดไม่ได้ ที่จะหยิบยื่นร่มไปให้......ทั้งที่เราอยู่ในฐานะคนแปลกหน้า

เขายิ้มรับ...พูดปฏิเสธสองสามคำ แต่ท้ายที่สุดสายฝนที่ไม่มีทีท่าว่าจะปราณี

ก็ทำให้เขาต้องจำยอมคว้าร่มของฉัน

................ออกเดินไปสู่จุดหมาย

ปัจจุบัน

ชายท่าทางภูมิฐานในโทรทัศน์คนนั้น สลัดภาพนักศึกษาหนุ่มเมื่อวันวานไปเสียหมดสิ้น

ในมือเขาถือแฟ้มเอกสารสองสามเล่ม...เบื้องหลังคือชายแก่ๆที่คอยกางร่มให้

แน่นอน....ร่มคันนั้น ไม่ใช่ร่มลายดอกไม้ ลายต้นหญ้าของฉัน ที่เขาเคยถือเดินจากไป

ทว่ามันเป็นร่มสีสด สกรีนโลโก้ของพรรคการเมืองชื่อดังเอาไว้เด่นชัด

ผู้ประกาศข่าวรายงานเสียงหนักแน่น ถึงคดีความต่างๆที่เป็นเหตุให้เขาต้องเดินทางมาศาลในวันนี้

ฉันนึกอยากจะเปลี่ยนช่อง หากแต่รู้ดีว่า ทุกช่องย่อมรายงานข่าวนี้เช่นเดียวกัน

ระหว่างนั้น.......ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางตั้งคำถามในใจ

"สิ่งที่เขาหวงแหน มันไม่มีค่าแล้วหรือ?"

อนาคต

ฉันไม่รู้ว่าที่สันของหนังสือประมวลกฏหมายเล่มนั้น มันเปรอะเปื้อนอะไรกันแน่

รอยน้ำหมึก หยดเลือด หรือคราบน้ำตา

รู้เพียงว่า

อยากให้เขาเอาร่มมาคืน!!!

เพื่อฉันจะได้ถามในสิ่งที่อยากรู้....ว่า

"วันนี้ สิ่งที่คุณหวงแหน มันคืออะไร"

edit @ 20 Sep 2008 23:40:13 by NICs Gallery